Usuwanie blizny po cięciu cesarskim

Niejednokrotnie, aby mały człowiek przeszedł na świat, niezbędny jest zabieg cesarskiego cięcia, który zostawia po sobie nieestetyczny ślad. Można go zniwelować dzięki zabiegom chirurgicznym.

Przed zabiegiem

Przed wykonywaniem zabiegu konieczna jest wizyta u specjalisty, który oceni faktyczny stan zdrowia pacjentki, omówi wszelkie szczegóły i odpowie na wszystkie pytania. Poza tym poinformuje o ewentualnych badaniach. Należy pamiętać, że blizna dojrzewa przez około rok – i to właśnie w tym czasie najlepiej zgłosić się do specjalisty.

Przebieg zabiegu

Zabieg wykonywany jest podczas znieczulenia miejscowego. Jeśli blizna jest duża, stosuje się znieczulenie ogólne.  Dzięki zastosowaniu specjalistycznych środków, lekarz jest w stanie zmiękczyć i wyciąć bliznę. W razie konieczności można dokonać również przeszczepu skóry. Elementem kończącym zabieg jest założenie szwów oraz opatrunku.

Rekonwalescencja

Po operacji pacjentka może odczuwać umiarkowane bóle w okolicach plastyki blizny. Występujący obrzęk również jest całkowicie normalny – ustępuje on po kilku tygodniach. Istotne jest to, aby dać czas organizmowi na regenerację. Dlatego też nie można się przemęczać. Należy także wykluczyć  intensywne ćwiczenia fizyczne, które mogą wywołać komplikacje. Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia przebarwień skórnych, zaleca się wstrzymanie od korzystania z solarium oraz długotrwałych kąpieli słonecznych w okresie minimum trzech miesięcy po wykonanym zabiegu.

Efekty widoczne są już po miesiącu od zabiegu. Ostateczny rezultat mamy jednak dopiero po całkowitym wygojeniu, czyli po około roku po wykonaniu operacji.

Wskazania
  • posiadanie przez pacjenta nieestetycznych blizn mających wpływ na jego samopoczucie oraz wpływających destrukcyjnie na jego samoakceptację oraz poczucie własnej wartości,
  • posiadanie przez pacjenta blizn mających ograniczający wpływ na ruchomość stawów.
Przeciwskazania
  • ciąża oraz okres karmienia piersią,
  • choroby układu krążenia,
  • choroby serca,
  • nieustabilizowane nadciśnienie tętnicze,
  • bliznowce (keloidy) oraz skłonności do nich,
  • nadczynność tarczycy,
  • cukrzyca,
  • ropne zapalenie skóry,
  • infekcje bakteryjne i wirusowe,
  • opryszczka.